Nóvember 2007
Fimmtudagur 8. nóvember
Það er komin vetrartíð. Meðal morgunverka er að rölta undir húsvegg með kassa og tína í hann lurka, bera upp í stofu og kveikja upp í kamínunni. Þar logar svo yfir daginn ef þess er gætt að bæta í einum og einum viðarkubbi með mátulegu millibili. Bara skemmtilegt dútl - og yljar vel í stofunni - og er einhvern veginn gamaldags og færir mann aftur til einhvers óljóss uppruna. Sisona eins og eitthvert sveitastúss.
Hér er kynt á flestum bæjum svo reykjarlyktin angar um borg og bí. Svo samdauna er maður þó orðinn að lyktin er hætt að angra mann.
Hér var gestkvæmt um tíma - og það er gaman að fá gesti - minnti mig á fábreytt sveitalífið hér fyrrum þegar gestakomur voru mikil tilbreyting - hér fáum við nefnilega ekki marga gesti sem banka upp á!
Hér er ró í húsi, klukka að verða ellefu að kvöldi og Birta og Þormar að ganga í hús eftir bíóferð. Feðgarnir sennilega báðir sofnaðir - Snær varði löngum degi í leikskólanum því á fimmtudögum er hann í danstíma frá fjögur til fimm. Honum finnst það skemmtilegt.
"Mamma - pridi!", sagði Snær við mig í gær, hann er farinn að nota setningar og orð á slóvensku og viðbúið að hann fari að sigla hraðbyri framúr okkur hinum í kunnáttu og notkun málsins. Hann er vinsæll sagði leikskólakennarinn hans mér í gær í foreldraviðtali - ekki síst meðal stelpnanna og hún sagði hann vera lítinn Kasanóva! Tja, snemma beygist krókurinn ...
Fimmtudagur 9. nóvember
Hrund var hér í heimsókn í fimm daga og við brölluðum ýmislegt. Við fórum á veitingastaðinn Atrium sem var sérvalinn fyrir Hrund vegna sérstæðra listaverka og hönnunar á staðnum.
Þarna er boðið til veislu og ekki bara fyrir bragðlauka heldur einnig fyrir augað. Listaverk hanga meðal annars niður úr loftum og ku vera eftir bosnískan listamann sem einnig hannaði staðinn í heild sem minnir einna helst á leikmynd í leikriti.
- Hrund var nú einu sinni á leiðinni til Feneyja á leiklistarnámskeið svo þetta var fyrirtaks upphitun fyrir það!
Mig dauðlangar í listaverk eftir þennan bosníska listamann - ég hef ekki getað grafið upp hvað maðurinn heitir en verð sennilega að sækja staðinn heim enn á ný og leita upplýsinga - það er heldur ekkert leiðinlegt að "þurfa"að fara þangað afur!
Við fórum í búða- og borgarráp um miðbæ Ljubljana, kíktum meðal annars á styttu af France Preseren, ljóðskáldinu í hjarta bæjarins sem horfir þvert yfir torgið til elskunnar sinnar - hennar Juliju Primic - og til hennar orti hann ótal ástarljóð. Þau áttust samt aldrei - svona getur það verið ... En það væri gaman að grafa upp sögu þeirra einhvern daginn - svona almennilega - ég sá á einhverjum vefnum á netinu að Julija hefði ekki viljað hann - ég sel það ekki dýrara en ég keypti það! Kannski leggst ég í rannsóknastörf síðar ...
Okkur var einnig tíðrætt um aðra persónu tengda bókmenntum þarna á röltinu í kring og um drekabrú Ljubljana - Veroniku sem ákvað að deyja en hætti við það - í bók Paulo Coelho.
Laugardagur 10. nóvember
Áfram með smjörið ...
Við ókum að Bledvatni sem skartaði hinu fegursta umvafið haustlitum og á klettinum trónaði Bledkastalinn.
... og í skjóli hans kúrði kirkjan.
Áning við Bohinjvatn þar sem drukkinn var kaffisopi og gos. Snær snillingur tók þessa mynd (ég stal henni úr myndasafni Hrundar).
Það var dálítið rok svo matseðillinn fauk út í vatnið. (Þessi mynd er líka stolin frá Hrund - hún tók hana ...).
Við keyrðum upp til fjalla og inn á sveitaveg sem lá lengst upp. Hrund dolfallin.
Á heimleið. Húmið að skella á.
Síðdegisstemmning í bænum Skofja Loka.
Hnallþóruát á huggulegu kaffihúsi í miðbæ Skofja Loka.
Mikill segull á myndavélaraugað - drengur leikur á alls oddi.
Flott gömul hús við árbakkanum i miðbænum ...
... dáldið sjoppaðar myndir vegna rökkursins sem skollið var á ...
Piran, bær Tartinis
Sýnishorn af Djöflatrillusónötunni eftir Giuseppe Tartini hljómar úr tölvunni ef þið hafið verið svo sniðug að smella á nafn hans hér í fyrirsögn og ýtt að auki á pleitakkann sem finna má í glugganum sem opnast ...
Djöflatrillusónata Guiseppe Tartini (1692–1770) er frægt verk fyrir einleik á fiðlu og þykir mjög erfitt að spila.
Verkið byggði Tartini á draumi sínum um að Djöfullinn hefði birst honum og boðið honum að verða þjónn hans. Djöfsi tók í fiðluna hans og spilaði af fádæma snilld. Þegar Tartini vaknaði skrifaði hann niður eftir besta megni það sem skrattinn hafði spilað í draumnum. Þetta verk naut mikilla vinsælda meðal áheyrenda en Tartini lýsti yfir að í vöku næði það langt í frá þeirri snilld sem sá í neðra hefði sýnt í draumnum.
Leikhús Piran er kennt við þennan snilling, einnig pizzastaður og hótelið sem við gistum á, staðsett við torgið þar sem stytta hans stendur.
Séð yfir Piran frá virkisveggnum. Sætur miðaldabær með þröngum litlum götum.
Hér væri huggulegt að eiga bát.
Séð yfir bátahöfn og miðbæ í þverrandi birtu dags.
Bær í húmi.
Bátur í sólsetri.
Ég sá ekki betur en kallinn sveiflaði boganum í kveðjuskyni að morgni!
Við Hrund kvöddumst á lestarstöð í bænum Sesana - hún hélt áfram ferð sinni til grímuborgarinnar Feneyja á leiklistarnámskeið en ég sneri heim í Podutikþorp til bús og barna og þýðingarvinnu.
Sunnudagsbíltúr til fjalla
Desember 2007
