Maí 2008
Þriðjudagur 20. maí
Núna loksins, á afmælisdegi Gullu systur, gefst tími til að setjast við tölvuna og skella á vefinn einhverjum myndum frá liðnum þremur vikum. Vonandi tekst mér að gefa henni þessa bloggfærslu á netið í afmælisgjöf! ... Og til hamingju með daginn elsku Gulla!
Að baki er annasamur tími, fyrst komu hér systur þrjár í heimsókn og síðan einnig Kári og Svandís og svo Forlagsmaðurinn Örn. Á sama degi og systrum var skutlað á Brnkflugvöll og kvaddar að lokinni fimm daga veru var byrjað að pakka og einn vænn flutningabíll var sömuleiðis fylltur og farminum skutlað í hús í þorpinu Trzin, sem er staðsett rétt norðan við Ljubljana. Við erum sumsé flutt á nýjan stað og unum okkur vel hér í nýju húsi. Út um gluggann á litlu skrifstofunni minni sé ég yfir garðinn sem prýddur er ávaxtatrjám af ýmsum gerðum.
Flutningarnir og að koma sér fyrir í nýju húsi tók viku og nú erum við búin að hreiðra ágætlega um okkur á nýjum stað. Ég hafði ekki fyrr lokið við að taka upp úr kössum en við tók ferðalag til Edinborgar. Þangað fór ég í miðvikudag í fyrri viku og hitti tíu stöllur mínar úr Menntaskólanum að Laugarvatni. Vonandi kemst eitthvað á bloggið með tíð og tíma frá þeirri ferð ...
En aftur að systraferð ... Búið var að setja saman gróft prógramm og þeyst var um landið þvert og endilangt (það er reyndar ekki svoooo langt!).
Á morgni eitt var veðrið tekið og ákveðið að halda til strandar en þar var spáð sól. Þar glaðnaði líka til stuttu eftir að við komum til Piran en Adriahafið var úfið - það sem venjulega gárast varla nema rétt þegar stóru skipin sigla hjá. Kannski var það bara að heilsa systrunum úr rokasveitinni?!
Við röltum um þennan skemmtilega bæ með sína ótal ranghala og þröngar götur. Fórum upp á hæðina þar sem kirkjan er og síðan upp á virkisvegginn sem á uppruna sinn að sækja langt aftur - til þess tíma þegar íbúar borganna þjöppuðu sér saman og byggðu múra umhverfis til að verjast fjandmönnum.
Séð yfir Piran.
Á virkisveggnum.
Staldrað við í skemmtilegri búð í einni af götunum.
Hægt var að finna veitingastað í góðu skjóli inn á milli húsanna. Þar var ljúft að skála í hvítvíni.
Úti fyrir hömuðust skipin við að teikna strik í sjóinn.
Síðdegis héldum við svo aftur til Ljubljana. Ákveðið var að leggja leið sína með ströndinni og líta við í nýju landi - Ítalíu - þar voru þræddir vegir til Trieste og svo tekin sveitaleið sem átti helst að liggja til Ljubljana en leiðin sú lá í lykkju og leiddi okkur aftur til Trieste. Einhverri taldist til að við hefðum fjórum sinnum farið yfir landamærin - geri aðrir betur! En leiðin var falleg, lá yfir hæðina milli Koper, hafnarbæjar í Slóveníu og Trieste sem er Ítalíumegin! Mér heyrðist að þessi lykkja - utan prógramms - væri vel lukkuð!
Af ferð til vatna í Bled og Bohinj, bjúgnaáti í fjallakofa, ferð með bílalest og klifri upp í 1720 metra hæð
Á sólbjörtum og fallegum morgni var haldið í átt til Alpa og fyrsti viðkomustaður var Bled. Sigga Hrund hafði eindregið óskað eftir að koma þangað og hún varð ekki fyrir vonbrigðum enda kyrrt og huggulegt við vatnið. Við röltum þar lengi og nutum fegurðarinnar.
Frá Bled var síðan keyrt til Bohinjvatns. Þar er ekki heldur ljótt ...
Í kjölfarið fór hungur að sverfa að og þá var ákveðið að leita uppi fjallakofa inn með vatninu sem ég hafði ranglað inn á áður ásamt Hrund vinkonu minni. Við snæddum þar máltíð að hætti Alpamanna: Heimagert bjúga með súrkáli, sinnepi og hamsatólg sem skolað var niður með Laskóbjór.
Bohinjvatn.
Bjórinn kominn, beðið eftir bjúganu!
Girnilegt, ekki satt?
Eitthvað er Gullan sposk á svip yfir máltíðinni ...
Mæli eindregið með þessum veitingastað!
Að lokinni þessari staðgóðu máltíð var ekið af stað aftur og nú til baka til þorpsins Bohinjska Bistrica í því skyni að ná þar bílalest sem tæki okkur "afar skemmtilega leið" svo ég vitni í lýsingu sem ég hafði lesið á einhverju bloggi. Bílunum var ekið upp á vagna sem lestin dró, við biðum í bílnum og urðum mjög spenntar þegar lestin lagði af stað ... Innan skamms fór hún inn í dimm göng - og upplifunin líktist því að vera lentur í hryllingsmynd - því vagnarnir skukust til og hávaðinn var ærandi - ekki síst vegna þess að við vorum með alla glugga opna ... Einhvern tíma enduðu göngin og þá lá leiðin um græna og grösuga dali með sveitabæjum, ám og skógi vöxnum hæðum. Mér var eitthvað hugsað til bloggsins sem ég hafði lesið um þetta lestarferðalag og gerði mér ljóst að eitthvað hafði ég misskilið ... og séð eitthvað annað fyrir mér en þetta!
Eftir lestarferðalagið lá leiðin norður í átt til Alpa og inn í Triglavþjóðgarðinn. Það þurfti svolítið að slá í klárinn því fyrirhugað var að klífa háan fjallveg og það helst fyrir myrkur ... Við vorum stöðvaðar af vegalögreglu sem sá að um útlendinga var að ræða (við vorum á bílaleigubíl ...) og eftir að hafa kennt allt um leyfilegan hámarkshraða í Slóveníu kvaddi hún okkur með þeim orðum að hraðasektir í þessu landi væru háar - og benti á að ökumaðurinn ætti inni hjá farþegum sínum dýra máltíð á góðum veitingastað - svo óhemjudýrt væri að aka of hratt!
Við ókum um fallegar sveitir og bæi meðfram ánni Socu og hófum svo klifrið upp fjallaveginn. Vegurinn var gerður í fyrri heimsstyrjöld af hvorki fleiri né færri en rúmlega tíuþúsund rússneskum föngum vorið 1916. Á leið okkar sáum við rússneska kapellu, og síðari eftirgrennslan leiddi í ljós að hún var byggð af föngum úr þessum hópi.
Vegurinn liggur í sikk-sakki upp fjall sem tilsýndar sýnist þverhnípt. Sikk-sakkbeygjurnar eru 48 og eftir því sem ofar dró vetraði og efst uppi - þar sem skilti sagði að hæðin væri 1720 m - var algert vetrarríki.
Í tign og fegurð fjallanna.
Sólin sendi síðustu geisla dagsins á fjallatindana þegar við ókum áfram til bæjarins Kranjska Gora og svo áfram til Ljubljana.
Dagur í Ljubljana, ferð til króatísku eyjarinnar Krk
Einn dagur var tekin í afslöppun eftir keyrsludaginn mikla þar sem hálft landið hafði verið lagt undir sig. Rölt var um götur Ljubljana, horft á borgarlíf og kíkt í búðir. Eftir rölt meðfram ánni og léttan snæðing var gengið upp í kastalann. Að kvöldi var snætt á veitingastað við ána sem reyndist flottur og matur hinn ágætasti.
Á sunnudagsmorgni var svo farið til Krk-eyju og gist eina nótt á hóteli. Sumar slöppuðu af í sólbaði á meðan aðrar röltu í bæinn og ráfuðu um mjóar götur þorpsins og kíktu í hvítvínsglas á torginu.
Á Precerentorgi, í hjarta Ljubljana.
Í afslöppun við árbakka.
Frá Kastalahæð.
Í garðinum við götu Gradniks - galvaskar á leið út að borða.
Smælandi systur framan í heiminn ...
... eldri, reyndari og íbyggnari ...
Kíkt í enn eitt hvítvínsglasið.
Gulla umvafin rósum á Krk-eyju.
Húsasund í Krk-bænum.
Síðasta kvöldið fórum við á veitingastaðinn Atrium þar sem listaverk hanga niður úr loftum. Það er eitthvað Sigguhrundarlegt við þetta verk - enda tók hún myndina sem og fleiri hér að ofan. Sama kvöld kíktum við á Jazz club Gajo í miðbænum og þar var góð stemning.
Systurnar fóru heim án þess að hafa svifið um í loftbelg eða farið upp í fjallakláf. - Það verður bara næst og allt hitt sem ekki tókst að gera ...
Vaðið á handahlaupum gegnum myndir frá Edinborg
Ég verð að haska mér - bloggefnið hrannast upp ...
Hópur vaskra kvenna á Prinsessustræti - á leið út að borða á The Dome.
Edinborg er heillandi borg, grænn gróður í bland við gömul mannvirki. Yfir borginni svífur eldgömul sál ...
Við skoðuðum kastalann sem ku vera með fjölsóttustu ferðamannastöðum á þessum slóðum.
Þaðan er gott útsýni og flott að horfa yfir borgina og nágrenni hennar.
Það er ekki laust við að þeir séu sviplíkir ...
Höbb-tú, höbb-tú!
Við hittumst í garðinum hjá styttu Walter Scotts klyfjaðar hvítvíni, ostum, vínberjum og nutum sólar og samveru.
Það er eitthvað mikið við þessa borg ... hvað sem það nú er ... kannski sagan, að fara niður í Mary King Close og fara aftur í tímann um nokkrar aldir til tíma svarta dauða og sjá ljóslifandi fyrir sér aðstæður fólks ... eða rápa um borgina og fá sögur um hitt og þetta skáldið sem rápaði á sömu slóðum ... eða rápa að höllu drottningar og mæta prúðbúnu fólki - körlum í skotapilsum og konum með sumarhatta - sem dáldið gott með sig hafði nýlega yfirgefið garðpartíið við höllina ... hvað sem það er þá er gaman að sækja Edinborg heim ...
Takk kærlega fyrir góða samveru stelpur - hvar hittumst við næst?
Júní 2008
