Ágúst 2007
Föstudagur 10. ágúst 2007
Sit hér úti á svölunum fyrir framan eldhúsið í Gradnikóvugötu eitt, mildir geislar sólar skína gegnum þunn ský á himni, skúrinni er létt og grasið á blettinum er ugglaust í óða önn að teyga að sér regnvatnið blandað með áburðinum sem Björn hefur verið að bera á. Það er miður dagur, Þormar og Snær voru að hnoðast hér með kettlinginn úr næsta húsi; íbúana þar erum við farin að kalla afa og ömmu, síbrosandi eldri hjón sem eru eilíft að stússast eitthvað - sérstaklega amma sem duddar við blóm, grænmeti og ketti og heldur skammarræður yfir sonunum. Í húsi afa og ömmu er lítill bar - og mjög gott hvítvín þar í boði á hálfa evru glasið - svo það er stutt að fara ef vín hússins hér skyldi þrjóta. Barinn reka Ivan og Sonja, sonur og tengdadóttir afa og ömmu og í húsinu við hliðina búa Vinkó og Marie, annar sonur og tengdadóttir afa og ömmu en Vinkó var á eyrunum kvöldið sem við komum hér og ekki rann af honum fyrr en í gær - svo hann var að minnsta kosti fullur í viku - enda sá amma ástæðu til að skamma hann rækilega ... Þetta er sumsé stórskemmtileg stórfjölskylda, nágrannarnir okkar hér í Gradnikóvugötu. Vinkó köllum við alltaf kammeratinn svona okkar á milli því hann brosti út að eyrum þegar við hittum hann fyrst, benti á sig og Björn og sagði: "Kammeraten".
Barinn þann arna hefur Björn setið nokkrum sinnum og með spjalli tekist að ná sér í ótrúlegustu upplýsingar. Fastagestir virðast vera tryggir og koma sumir daglega, sumir taka með sér hvítvín í kútum og flöskum og halda heim, aðrir drekka vel af sopanum og keyra svo sumir brott á lúxusbifreiðum. Þar hefur tekist að afla hinna ýmsustu upplýsinga, hvort sem varðar leikskóla, menntaskóla eða grunnskóla, blaklið, Lamborghinibifreiðar og guðveithvað ...
Podutikþorpið líkist sveitaþorpi en er samt örstutt frá miðbæ Ljubljana. Hér er sérlega friðsælt á kvöldin, húsin kúra hér í litlum þröngum götum í litlum dal milli hæða og ef maður skellir sér á reiðhjól má komast á nokkrum sekúndum í sveitalandslag með ökrum, bóndabæjum og skógi vöxnum hæðum.
Laugardagur 11. ágúst
Enginn gámur enn
Okkur til mikilla vonbrigða kom gámurinn ekki sem við áttum von á í gær ... svo hér bergmálar enn í stóra tóma húsinu okkar. Þetta er reisulegt hús á þremur hæðum, með mörgum herbergjum og flestum vel stórum - eitt er reyndar salur sem hefur fengið heitið Farfuglaheimilið! Og af salernum er hér nóg - þau eru fimm svo hér mun tæplega verða nokkurn tíma biðröð á klósettið (nema gestaþröng verði mikil!). Kannski kemur gámur á þriðjudag - kannski eftir tvær vikur - en þetta er nú að verða pínu þreytandi. Við sofum fimm í tveimur tvíbreiðum hjónarúmum svo það sleppur, keyptum okkur útihúsgögn svo það er hægt að sitja til borðs og dulítið af leirtaui til að snæða af ... en okkur finnst nú samt að þessum kafla án-komu-gáms megi fara að ljúka.
Þormar er búinn að fara á þrjár fótboltaæfingar, hann æfir með ND ILIRIJA og sparkvöllurinn er ekki ýkja langt í burtu. Hann kom kófsveittur heim af fyrstu æfingu og sagði þetta hafa verið þá erfiðustu æfingu sem hann hefði nokkurn tíma farið á enda vel heitt, eitthvað rétt undir 30 gráðunum. Strákarnir hafa tekið honum vel og virka agaðir og vel upp aldir; og þjálfarinn ungur og sætur og jákvæður gagnvart þessum íslenska fótboltamanni!
Að vera hér án dótsins okkar og nettengingar gerir okkur eirðarlaus. Erum samt búin að þrífa húsið talsvert - en hér var iðandi líf ýmissa margfætlinga við komu sem ryksugunni hefur óspart verið beitt á. Garður er í órækt svo þar er hægt að taka til hendi líka og fyrsta verk var að vökva og bera á áburð - það styttist mjög í fyrsta slátt því hér hefur verið góð gróðrartíð undanfarna daga, skúrir og sólskin á víxl. Bæði sunnlenskir og norðlenskir forfeður okkar hefðu aldeilis kunnað vel að meta tíðina ...
Ætlum í dag að halda í ferðalag - niður á strönd eða til Króatíu, í borginni Porec stendur yfir götuhátíð - það má vel vera að við skreppum þangað á eftir.
Sunnudagur 12. ágúst
Kyrrlátur sunnudagsmorgun hér í Podutikþorpinu. Við hjúin vorum komin eldsnemma á fætur, Ljubljanaþokan lá yfir og við fengum okkur morgungöngu um þorpið. Fólk komið snemma á ról, að viðra hunda eða til einhverra verka, afi og amma og nágrannakona prúðbúin að halda til messu, fólk komið á kaffibarinn við búðina að fá sér kaffi, kettir á húsþaki, hundar á gjamminu. Víðast hvar ávaxtatré í blóma, sums staðar svo að göturnar eru klesstar ofgnóttunum.
Er sest á svalirnar, þokunni er að létta og sér í sístækkandi bláan himin, það stefnir í sól í Ljúblu í dag. Niðri í garðinum heyrist í strákunum vera að stússast með kisurnar tvær sem afi og amma eiga. Snær hefur verið að bjástra mikið við aðra þeirra, grábröndóttan kettling sem lætur ýmsa meðferð yfir sig ganga. Kettlingurinn hefur verið lokkaður hingað yfir með mjólk, kattamat og “kattadóti” - snæri með bréfvöndli í enda, og þetta stúss með kettlinginn hefur skapað mikla gleði hjá Snæ og jafnvel Þormari líka.
Í gær ókum við til strandar, ferðin tók rúma tvo tíma vegna mikillar umferðarteppu við lok hraðbrautarinnar. Við fórum á ströndina í Izola og þar létti til, hiti var talsvert hærrri en hér í regnvotri Ljubljana, nærri 30 gráðum. Undum okkur vel á ströndinni og Snær sýndi meiri hetjutakta í sjónum nú en fyrir ári síðan. Að loknu strandlífi keyrðum við til Strunjan og svo áfram yfir til Portoroz og víðar um hæðirnar við ströndina - en þarna er ákaflega fallegt. Á efstu hæðinni sáum við yfir til Feneyja en þangað ætlum við fyrr en síðar í helgarferð. Ferja gengur þangað frá Izola og tekur ekki langan tíma að sigla yfir. Komum svo til Ljubljana um sjöleytið í gærkvöld og eins og að morgni var hún kaldari og regnvotari en ströndin.
Mánudagur 13. ágúst
Ég hélt ég væri yngri, sprækari og liðugri ...æ, æ, æ!
Hér sit ég enn á svölunum, búin að sleikja Ljubljanasólina í dag, aum í rassi og get lítið gert annað ...
Birta og Þormar skelltu sér í sína fyrstu strætóferð, fóru borgina á enda til að komast í vatnsleikjagarð, þurftu að taka tvo strætóa svo þetta var góður áfangi hjá þeim.
Snær hefur eignast leikfélaga - annan á eftir kettlingnum - það er stúlkan Úrska, fimm ára síðan í júlí svo þau eru á sama ári. Þau ná vel saman þó svo að hvorugt skilji hitt. Hún beið við hliðið á húsinu sínu í gær sem er á ská á móti okkar, veifaði og brosti út að eyrum. Þannig eru reyndar viðtökur grannanna hérna, allir brosa og vilja allt fyrir okkur gera en fáir tala ensku.
Við áttum fínan dag í gær - svona lengst af ... Fórum í heimsókn í Fjallið svo Birta myndi nú hitta frænkurnar sínar, Elínu Evu og Kötu Zölu. Elín Eva er 7 ára og þau Snær leika oft vel saman þótt stundum hlaupi í hart enda bæði með mikið keppnisskap. Kata Zala er bara 10 mánaða og alls engin getnaðarvörn - þægasta barn sem sést hefur! Eftir spjall í Fjallinu var farið í bæinn, rölt undir pílviðartrjám meðfram ánni Ljubljanicu og snætt á veitingastað sem var einkar slóvenskur, allt í miklum rólegheitum. Við veltum stundum fyrir okkur - við Björn - hvort við munum einhvern tíma ná þessum slóvenska lifnaðarmáta - að sitja bara leeeeeeeengi og gera ekki neitt - sem margir virðast gera ...?
Á leið frá veitingastað var komið við á leikvelli - svona fyrir börnin ... sumir fundu barnið innra með sér og skelltu sér í tækin og sérstaklega eitt apparat þar sem þurfti að handlanga sig áfram og hanga - það prófuðu allir og þá þurfti ég líka að prófa - en það endaði ekki vel ...
Þurfti sumsé að fara eldsnemma í morgun að heimsækja slysadeild Háskólasjúkrahússins í Ljubljana, gat illa sofið fyrir verkjum og var skíthrædd um að vera brákuð (kannast einhver við þetta - getur verið að ég sé hrakfallabálkur?). Haltraði inn á slysó um áttaleytið, eftir skráningarvafstur tók við löng bið - ekkert ólíkt því að vera á slysó í Fossvogi, starfsfólk röltandi hjá í sjúkraklossum, búningaklætt samkvæmt sinni stétt og margir að bíða. Eftir skoðun læknis og röntgenmyndatökur kom í ljós að ég var óbrotin og óbrákuð, fékk verkjatöflur og komst heim að lokum. (Ætla að fá mér stöng í garðinn til að hanga í og æfa upphandleggsvöðva!)
Slæmu og góðu tíðindi dagsins eru gámafréttir: Björn hamaðist í morgun í tollurum en fékk engu haggað - gáminn fengjum við ekki fyrr en við erum búin að fá skráningu inn í landið en það getur tekið tvær vikur enn. Góðu tíðindin komu svo núna seinnipartinn - réttir menn fengust til að hringja í rétta menn og redda þessu - og kannski kemur gámurinn hér að húsi á morgun.
Fimmtudagur 16. ágúst
Já, gámurinn kom á þriðjudag - og við höfum verið að hamast við að bera inn og koma fyrir hlutum. Allir alsælir í morgun eftir að hafa sofið í eigin rúmum en lúnir eftir öll lætin. Það tefur okkur við að koma okkur fyrir að verið er að mála húsið - og það er auðvitað gert á slóvenskum hraða og vinnubrögð koma undarlega fyrir sjónir; fyrst er málað og málningin er látin leka á hvað sem fyrir er, flísar, gólf og bara nefndu það; eftir málun þarf svo að þrífa aukamálninguna og skiljanlega tekur þetta óratíma. Við munum því þurfa að bera hluti til og frá næstu dagana innanhúss - samt var húsið búið að standa autt í rúma viku eftir að við komum hér ... en það er bara að taka þessu eins og hverju öðru hundsbiti.
Nettenging er væntanleg á morgun - kannski gengur það eftir ... Síðustu færslur mínar frá mánudeginum síðasta eru ekki komnar í loftið heldur - svona gengur margt sló hér í Sló!
Hér hefur verið býsna heitt undanfarna daga - um og yfir 30 gráður svo okkur hvíta liðinu hefur liðið best undir sólhlífinni. Það er að verða nokkuð huggulegt hjá okkur - Björn kominn með sína vinnuaðstöðu, stofan orðin bara fín og Snæs herbergi líka (enda hefur hann verið alveg alsæll að rísla sér þar tímunum saman), mín vinnuaðstaða er óuppsett, svo enn sit ég á svölunum með fartölvuna.
Það er dagur að kvöldi kominn, splunkunýtt tunglið var að hverfa undir hæðina hér í suðvesturátt, hundar gjamma í kyrrðinni, trjátítur (eða engisprettur - hvort er það?) syngja sína skrýtnu nætursöngva og úti á barnum, Vinska Klet (sem þýðir Vínkjallarinn) situr fólk að spjalli - þar heyrist í mínum manni enda sá ekki vanur að láta fara lítið fyrir sér!
Fimmtudagur 23. ágúst
Hellirigning, við Þormar vorum að koma heim haugblaut úr hjólatúr, fórum hér um nágrennið, um þorpsgötur og svo inn á sveitaveg sem leiddi okkur yfir hraðbraut og inn á skemmtilega skógarstíga. Þrátt fyrir regn var fólk úti að skokka og sumir með regnhlífina í hendinni, aðrir gangandi, að viðra hunda eða börn. Við komum að litlu vatni og hjóluðum umhverfis það, þar sat fólk á bökkum undir regnhlífum og dorgaði, við dokuðum við á einum stað þar sem verið var að fanga einn stóran.
Hér í húsinu er allt á öðrum endanum en verið er að leggja internetlagnir um allt hús, borað í gegnum veggi með tilheyrandi brotum, ryki og hávaða. Svo þarf að múra, sparsla og mála ... svo það mun enn taka tímann sinn áður en við verðum endanlega búin að koma okkur fyrir.
Skólamál krakkanna eru komin á hreint, Snær fékk pláss í leikskóla sem er hér næst okkar hverfi. Þar við hlið er grunnskóli og þangað fer Þormar. Á báðum stöðum var okkur mjög vel tekið og ég dáðist að hve skólastjórinn sinnti okkur vel og fannst ekkert sjálfsagðara - við birtumst bara og höfðum ekki einu sinni hringt á undan okkur ... Sama með leikskólann, og raunar virðist fólk vera þannig yfirhöfuð - að vilja allt fyrir mann gera.
Birta fer í menntaskóla á ensku, sem endar með IB gráðu. Skólinn er niður í bæ og hún er mjög spennt. Öll byrja 3. september í sínum skóla.
Inga amma kom til okkar í gær, hafði þá verið í Sviss hjá dóttur sinni og verður hér eitthvað um sinn. Við skruppum í bæjarferð í dag, keyrðum niður í miðbæ og röltum svo í hlýjum skúrum upp að kastala Ljubljanaborgar, Ljubljanski Grad. Þetta er myndarlegur kastali og gott útsýni úr turni hans en við ákváðum að eiga það inni að njóta þess - skyggni var ekki upp á það besta og mikil örtröð af túristum.
Við Björn og Inga amma röltum á Vinska klet í gærkvöldi, á miðvikudögum koma þar saman músikantar að gamni sínu, mismargir mæta hverju sinni, stundum þrír og stundum allt upp í 18. Tónlistin er af ýmsum toga, þjóðlagakennd að hætti Slóvena í bland við jasskennt ívaf inn á milli - og stundum má heyra lög sem Rússibanarnir íslensku myndu alveg fíla. Hljóðfæraleikarar gærkvöldsins spiluðu tveir á nikku, á gítar, básúnu, og klarinett, að auki kom söngkona og kyrjaði söngva í þjóðlagastíl. Básúnuleikarinn spilaði reyndar líka á puttana á sér og gaf frá sér afar sérkennilega og háa tóna, svo kom á daginn að hann spilar á flest, til dæmis peningaseðla og tónninn minnti helst á ýlustrástóna. Þetta eru flestir karlar sem eru komnir á eftirlaunaaldur en þó eru þarna inn á milli hljóðfæraleikarar úr sinfóníunni enda voru flutt inn á milli ógleymanleg atriði.
Um helgina verður stórleikur í kvennafótboltanum - landslið Íslands gegn Slóvenum. Við ætlum að mæta með íslensku fánana okkar, sem voru sérstaklega keyptir á Íslandi í þessu skyni, leikurinn verður norður í landi í borg sem heitir Dravograd. Við ætlum að gera úr þessu skemmtilega dags- eða helgarferð.
Kata, Elín og Snær og kettlingurinn sem lætur allt yfir sig ganga.
Snær fór á stúfana með myndavélina - sjónarhornið er oft býsna skemmtilegt ...
Já, ruslafötur geta verið myndefni ...
"Afi" röltir fyrir húshorn.
Séð inn í blómskrúð "ömmu".
Ég var að taka mynd af blómi!
Götuhlemmur.
Ljósmyndarinn ljósmyndar sjálfan sig.
Þriðjudagur 28. ágúst
Heitt. Svitinn hefur bogað af okkur hér í vafstrinu innanhúss sem utan. Hvort sem er burður á húsgögnum á milli herbergja eða hæða, skúringar eftir málarann, seta eða lega í sólbaði, allt kostar mikinn svita - samt er sólbaðstíminn bara þegar heitasta tíma dagsins er lokið. Svo ekki sé talað um útréttingar - og þar höfum við þurft að fara í ýmsar verslanir sem eru svo hrikalega stórar að það tekur 2-3 klukkustundir að koma sér í gegn - og kannski bara til að kaupa tvær cat-5 snúrur, eina framlengingarsnúru, króka og svo skutlast með í körfuna eitthvað aukreitis ... allt tekur svo ótrúlega langan tíma enda tungumálið, slóvenskan, svotil óskiljanleg með öllu. Ekki hjálpar endilega að lesa á skilti eða annað sem ætlað er fólki til leiðbeiningar ... Og þetta gerir af verkum að maður er oft steinsofnaður klukkan 10 á kvöldin! En þetta vildum við! Og er bara skemmtilegt þótt stundum taki þetta stúss á taugarnar.
Snær fór í heimsókn í dag til læknis og fékk vottorð um gott heilbrigði þannig að hann má byrja í leikskóla á mánudag. Hann fékk zirafa og krafa (gíraffa og kú) úr pappír að gjöf og var hinn ánægðasti með lækninn sem talaði bara við hann á slóvensku - Snær opnaði munninn þegar það átti við og andaði djúpt rétt eins og hann skildi allt ...
Við fórum til Dravograd á sunnudag að sjá landsleik Íslands og Slóveníu í fótbolta. Bærinn er pínulítill og óttalegur útnári, stutt frá landamærunum yfir til Austurríkis. Við keyrðum brattan sveitaveg upp frá bænum lengst upp til fjalla og komumst í huggulega Alpastemmningu. Snarbrött tún bændanna, kýr og annar búpeningur á rölti, flottir sveitabæir sem kúra upp um hæðirnar og börn að leik, fólk í gönguferðum, afvegir inn í dimma skóga með merktum gönguleiðum, og sumarhús auglýst til leigu. Á einum stað tók hjartað í sveitakonunni kipp - nýfæddur kálfur lá í grasi ...
Við keyrðum til baka niður af fjallinu og tókum það rólega í bænum - erum að verða dáldið góð í því ... settumst og fengum okkur ís og bjór, röltum um og fundum leikvanginn, en hitinn var of mikill til að vera of lengi á vappi svo það var bara ekkert að gera annað en að gera ekki neitt.
Við vorum ekki einu áhorfendurnir á leiknum eins og við áttum von á og ekki einu Íslendingarnir heldur. Íslensk stúlka kom keyrandi frá Ungverjalandi til að sjá leikinn og uppi í stúkunni mátti sjá Þorgerði Katrínu, Gísla Martein og fleira fólk tengt KSÍ. Eitthvað voru myndavélar að góma okkur sveiflandi íslenskum fánum en okkur til vonbrigða hafa engar myndir birst af okkur ...!
Leikurinn byrjaði býsna vel, okkar lið skoraði fljótlega en fékk svo stuttu seinna dæmda á sig aukaspyrnu á hættulegum stað sem var skorað úr. Og fljótlega skoruðu Slóvenar aftur. Okkar stelpur börðust allan tímann en hefðu mátt spila betur saman - þannig fór það. Það var vel mætt af áhorfendum og mikið stuð á pöllum þegar sigur var ljós - við glötuðum tveimur íslenskum fánum í hamaganginum sem voru eiginlega þrifnir af okkur af sigurreifum Slóvenum úr áhorfendaskara.
Fimmtudagur 30. ágúst
Slovenska poezija
Ljubiti
LJUBITI
UBITI
BITI
ITI
TI
Boris A. Novak
Að elska
elska
drepa
vera
fara
þú
Þetta er snilld ...
Ég fór í gær ásamt Þormari og Birtu á svokallaðan minikúrs í slóvensku, sisona til að fá örlitla innsýn inn í tungumálið. Þar var þetta ljóð kynnt fyrir okkur.
Slóvenskan er spennandi tungumál - mjög erfitt. Beygist í kynjum og tölum og föllum - svona eins og íslenskan en föllin eru 6. Svo er eintala, fleirtala og tvítala ... og kennarinn á námskeiðinu hafði skemmtilega skýringu á fyrirbærinu - að rómantíkin væri Slóvenum svo í blóð borin að til væri sérstök tvítala ...
Tja, þetta verður höfuðverkur að komast inn í - en maður reynir ...
Snær í kennslustund á línuskautum hjá Þormari
Jæja, af tröppunum og svo niður!
Vúúúújjjjj!!! obbosí!
Æ, þetta var vont! En ég reyni samt aftur.
Vúúúúújjjj, þetta er gaman!! Þormar er góður í að kenna á línuskauta.
September 2007
